€104,64
Till Another Time (1988-1996) presenteert voor het eerst een overzicht van Linda Smiths solo-opnames uit haar cassetteperiode. Wat begint met het aanschaffen van een eenvoudige 4-track cassetterecorder ontwikkelde zich tot een decennium aan delicate, persoonlijke liedjes die voornamelijk rond gitaar en stem zijn opgebouwd. De compilatie legt niet alleen melodieën en teksten vast; ze documenteert ook het gevoel van thuis opnemen: de nabijheid van de stem, de warmte van tape en de kleine imperfecties die de muziek juist menselijk maken. Dit album is geen gepolijste productierelease, maar een zorgvuldig samengestelde collectie die zowel fans als nieuwkomers uitnodigt om aandachtig te luisteren naar de subtiele schoonheid van lo-fi songwriting. Als eerste retrospectieve release biedt het een belangrijk inkijkje in een minder bekende, maar innemende artiestencarrière.
Goed om rekening mee te houden voordat je een aankoop doet.
| Artiest | Linda Smith |
| Titel | Till Another Time (1988-1996) |
| Periode opnames | 1988–1996 (home cassette-opnames) |
| Bronmateriaal | 4-track cassette home recordings |
| Soort uitgave | Eerste retrospectieve compilatie |
| Geluidskarakter | Charmante lo-fi met tape-hiss en analoge warmte |
Till Another Time (1988-1996) is een compilatie die een belangrijk stukje van Linda Smiths muzikale geschiedenis toegankelijk maakt. In de jaren tachtig begon ze met een goedkope 4-track cassetterecorder en bracht ze zichzelf een directe vorm van songschrijven en opname bij: sober, dichtbij en zonder studiofranje. De verzameling bundelt werken uit een periode van ongeveer acht jaar en zet die op één plek, waardoor je als luisteraar een duidelijke indruk krijgt van haar ontwikkeling als songwriter en performer.
Wat direct opvalt is de consistentie in sfeer: de opnames zijn doorgaans eenvoudig gearrangeerd — meestal gitaar en stem, soms met minimale aanvullende geluiden of achtergrondpartijen. Die eenvoud legt de nadruk op melodie, tekst en emotie. De cassetteherkomst geeft het geluid een warme, enigszins beschadigde textuur; tape-hiss en dynamische beperkingen zijn hoorbaar, maar dragen bij aan de authenticiteit. Sommige nummers voelen als ruwe demo’s met een directe emotionele impact, andere zijn uitgewerkte kleine pareltjes met verrassende harmonieën of fragiele ritmische accenten.
Als eerste retrospectieve compilatie heeft de release ook een documentaire waarde: het toont hoe een onafhankelijke artiest zonder grote middelen consistent bleef creëren. Voor verzamelaars is het een belangrijke aanvulling; voor nieuwe luisteraars is het een uitnodiging tot aandachtig luisteren. De sequencing is meestal luistervriendelijk, met een mix van melancholie, lichte ironie en intieme observaties. Hoewel de geluidskwaliteit niet kan concurreren met moderne studio-opnames, is dat juist onderdeel van de aantrekkingskracht: je krijgt het gevoel dat je in dezelfde kamer zit als de maker. Dit album is daarmee zowel een muzikale als historische curatie van Linda Smiths werk in die periode.
Een van de grootste verdiensten van Till Another Time is de blijvende emotionele directheid. Linda Smiths zang is zacht en intiem, en haar gitaarspel ondersteunt de liedjes op een ingetogen maar overtuigende manier. De direct-to-cassette opnames scheppen een gevoel van nabijheid dat veel gepolijste producties missen; je hoort adem, kleine imperfecties en het natuurlijke samenspel tussen stem en instrument. Dat zorgt voor een hoge mate van betrokkenheid bij de luisteraar en maakt het beluisteren tot een persoonlijke ervaring.
De songwriting zelf verdient lof: de liedjes zijn klein van opzet maar rijk aan melodische vondsten en slimme tekstregels. Smith weet met weinig middelen sfeer en karakter op te roepen, vaak met subtiele wendingen in melodie of een onverwachte frase in de tekst. Voor liefhebbers van singer-songwriter en lo-fi folk biedt dit album veel te ontdekken, omdat de eenvoud van de arrangementen juist ruimte geeft aan detail en nuance.
Een ander pluspunt is de curatorische waarde: het is de eerste keer dat dit repertoire als samenhangende collectie verschijnt, waardoor je een overzicht krijgt van een werkperiode die anders versnipperd zou blijven op losse cassettes. Voor archief- en verzamelwaarde is dat belangrijk. Daarnaast draagt de cassette-aesthetiek bij aan een nostalgische charme; voor luisteraars die de analoge warmte waarderen, werkt de tape-karakteristiek juist verlokkend. Tot slot voelt de release eerlijk en onopgesmukt — geen kunstmatige polijsting, geen overproductie — wat de authenticiteit van de nummers versterkt.
De belangrijkste kanttekening bij Till Another Time is vanzelfsprekend de geluidskwaliteit. Omdat de bronopnames afkomstig zijn van 4-track cassettes uit de jaren tachtig en negentig, is er sprake van tape-hiss, beperkte dynamiek en soms een onregelmatige frequentierespons. Voor luisteraars die gewend zijn aan moderne, helder gemasterde releases kan dat storend zijn. Hoewel de lo-fi esthetiek voor veel liefhebbers deel uitmaakt van de charme, beperkt het ook de luisterbaarheid op bepaalde systemen of in luidruchtige omgevingen.
Daarnaast voelt de variatie in opnamekwaliteit en performance soms inconsistent. Sommige tracks klinken als bijna voltooide liedjes, andere als ruwe demo’s met kleine fouten of twijfel in de uitvoering. Dat kan de coherentie van de compilatie aantasten als je gewend bent aan een gelijkmatige albumproductie. Verder is de instrumentatie vaak beperkt: veel nummers blijven bij gitaar en zang en missen textuur of dynamische opbouw, wat na verloop van tijd enigszins eentonig kan aanvoelen voor wie meer variatie verwacht.
Ten slotte kan het beperkte achtergrondmateriaal in de uitgave (zoals summiere liner notes of context over de opnames en datumplaatsing) een gemis zijn voor luisteraars die behoefte hebben aan achtergrondinformatie. Als historische release zou extra context de waardering hebben kunnen verdiepen. Deze tekortkomingen drukken de toegankelijkheid naar een breder publiek enigszins, al behoren ze ook tot de integriteit van het originele materiaal.
Overweeg deze compilatie vooral als je affiniteit hebt met lo-fi, home-recorded muziek en singer-songwriter tradities. Till Another Time is geen release voor wie puur op zoek is naar geperfectioneerde studiokwaliteit; het is een tijdcapsule waarin het ruwe, directe karakter van thuisopnames centraal staat. Als koper kun je het beste luisteren met koptelefoon of in een rustige ruimte, zodat de intimiteit en de subtiele details van Smiths stem en gitaar volledig tot hun recht komen. Draagbare luidsprekers of rumoerige omgevingen verhullen vaak de fijnere nuances en accentueren juist de tapeartefacten.
Voor verzamelaarstips: controleer welke editie je koopt (digitaal versus fysieke release) en of er aanvullende materialen zijn, zoals liners met context of foto's. Voor wie archiefwaarde belangrijk vindt, kan een fysieke uitgave met insert informatief waardevoller zijn. Kijk ook of de release informatie verschaft over remastering: sommige edities hebben lichte bewerking ondergaan om de helderheid te verbeteren terwijl ze de authenticiteit bewaren. Als je meer achtergrondinformatie wilt, zoek dan naar interviews, bandinfo of fanpagina’s die dieper ingaan op Linda Smiths opnamemethoden en het netwerk rond haar cassette-uitgaven.
Luisterend advies: geef de compilatie meerdere luisterbeurten. De eerste sessie onthult vaak de directe charme; latere beluisteringen laten je de woordspelingen, melodische subtiele wendingen en terugkerende thema’s ontdekken. Als je nieuw bent met dit type muziek, begin met een paar korte tracks tussendoor en bouw op naar langere beluisteringssessies. Tot slot, waardeer deze uitgave als een document van creativiteit onder eenvoudige omstandigheden — het verrijkt je perspectief op wat songwriting kan zijn buiten de studio.
Till Another Time (1988-1996) is een betekenisvolle en intieme verzamelaar die Linda Smiths jarenlange werk op cassette voortreffelijk in kaart brengt. De grootste kracht van het album is de eerlijkheid: de opnames missen geen kunstmatige lagen en leggen een direct contact tussen artiest en luisteraar vast. Voor liefhebbers van lo-fi, folk en singer-songwriter muziek biedt de compilatie zowel emotionele resonantie als inzicht in een kleine, persoonlijke oeuvreperiode die anders versnipperd zou blijven.
De release heeft ook duidelijke beperkingen. Tape-hiss, variabele opnamekwaliteit en een beperkte instrumentatie zorgen ervoor dat deze uitgave niet voor iedereen geschikt is. Wie op zoek is naar glanzende productie, veel dynamiek of uitgebreide achtergrondinformatie, zal deels teleurgesteld raken. Maar dat zijn ook eigenschappen die de charme van het project definiëren: de imperfecties maken het menselijk en historisch relevant.
Al met al is Till Another Time een waardevolle toevoeging aan de collectie van iedereen die waarde hecht aan authentieke, huisgemaakte muziek en aan het documenteren van minder bekende stemmen uit het eind van de twintigste eeuw. Het is een uitnodiging om langzamer te luisteren, aandacht te schenken aan kleine details en de schoonheid te waarderen die ontstaat wanneer creativiteit en beperkingen samenkomen. Voor wie dat kan waarderen, is deze compilatie zowel een ontroerende luisterervaring als een belangrijk archiefstuk.
Milan is hardloop- en fitnessliefhebber en vaste auteur bij Beste Hardloopband. Met een achtergrond in sport- en bewegingsleer en ervaring als productadviseur voor fitnessapparatuur test hij loopbanden op motorvermogen, demping, stabiliteit en software. Hij vertaalt technische details naar praktische keuzes voor thuis. Zelf loopt hij meerdere keren per week, variërend van rustige duur tot heuvelintervallen, en houdt hij zijn trainingen bij. Buiten het schrijven geniet hij van sterke koffie, podcasts en het optimaliseren van trainingsschema’s die haalbaar en motiverend zijn.
